Start 17 april

25 mei. Dag. 39

25 mei. Dag 39. Zondag. Limoges - St. Martin le vieux (Bord)

Lekker ontbijt in het hotel en daarna weer stappen, ik zag het somber in omdat ik gisterenavond ook veel last van mijn been had toen we een hapje gingen eten. En ja hoor vanmorgen ging het eigenlijk vanaf de eerste stap al niet goed. We hadden net brood gekocht of ik zakte door mijn hoeven met een heel felle pijnscheut. Hoe moest ik nog 20 km lopen, ik ben gisterenavond met een pijnstiller begonnen en daar ben ik vandaag mee doorgegaan. Goede raad was duur, toch maar de mannen gebeld die net in Frankrijk zijn en afgesproken dat zij morgen onze richting uitkomen zodat we elkaar morgenavond zullen treffen zodat we geen slaapadres hoeven te zoeken maar gewoon kunnen lopen zolang het kan, de zielen moeten dan nog wel eerst hun kamp opbreken, 500 km rijden, weer opzetten en ons opzoeken.
Maar we zien wel hoe laat het wordt.
Het weer viel vandaag toch weer mee tot bijna het einde van onze tocht, toch weer wat regen en ook een paar donderklappen.
Het weer is hier zeker de laatste week steeds een stuk minder geweest dan in Moerkapelle, wij zijn al blij met 16 graden, af en toe zon en droog!
We hoorden van Hans dat de kathedraal in Limoges ook vanmorgen niet toegankelijk was voor een stempel dus blij dat we niet terug waren gegaan. Het duurde een km of 7 voordat we Limoges uit waren en weer in het veld liepen, veel joggers, die zie je alleen op zondag.
We hebben vele malen een rust genomen om toch onze tocht te kunnen voortzetten. Ik vond het vrij saai vandaag maar dat kwam misschien omdat ik erg teleurgesteld ben dat ik toch een soort moet opgeven, overmorgen zien we wel of we soms een rustdag inlassen en daarna misschien nog 1 of 2 stukjes te lopen, als onze mannen ons wegbrengen en halen. We zullen wel zien hoe het loopt. We zijn nu bij een Chambre d'Hotes, een mooi spul waar we om 20 uur ons maal krijgen opgediend en dan een laatste nacht samen in een tweepersoonsbed zullen liggen en dan morgen rustig aan beginnen.

Gisteren hebben we nog halsbrekende toeren moeten uithalen om een omgevallen boom te passeren. Ik kreeg kramp terwijl ik mijn been over de boom wilde gooien dus Louise moest dat been een zetje geven zodat ik verder kon. Jaja, het is wat 2 van die (oude) vrouwen!