Vervolg

Samen op het strafbankje voor een rust, speciaal voor de pelgrim onderweg

3 september 2015

3 september 2015 Sauveterre-en-Béarn - Saint Palais. 16 km


Vanmorgen stond ons ontbijt al weer klaar, zie de foto hiernaast, half 9 liepen we de deur uit,  brood gekocht en een bak koffie in de bar want wederom niets op onze route. Het was iets minder dan 16 km, dus we hadden de tijd.
Het was vandaag minder zwaar dan gisteren.
Het is hier een mooie streek, wel wat mais, maar ook veel weilanden op de heuvels met bomen ertussen, koeien in de wei met veel koereigers, erg leuk om te zien, ook een aalscholver gespot.
Het lopen gaat ons allebei best goed af, ik moet wel elk uur rust houden, maar toch!
We hebben afgesproken, mocht het met mij wat minder goed gaan, dat Louise in Spanje alleen loopt als ik eens een bus kan nemen om wat te overbruggen. Goed voor mijn gemoedsrust.
 
We zijn nu in een mooi gebouw van de Fransiscanen, waar aardig wat pelgrims verblijven, we hebben een kamer voor 2, even lekker, dat zal in Spanje wel anders zijn, daar heb je slaapzalen waar tientallen stapelbedden staan
Frank en franse Charlotte zijn ook hier en we hebben besloten dat Louise en ik gaan koken, net de boodschappen gehaald, lekker gekookte aardappelen, kroten met spek en nog wat andere groenten erdoor, soepje vooraf en een toetje, wijntje erbij, wat een feest.
 
Het was gisteren erg leuk bij Yves en zijn mede-bewoners, maar dit ziet er toch weer wat frisser uit.
Het weer was vandaag bijzonder goed, bewolkt, lekker koel, 1 keer een donkere wolk waar een paar druppels uitkwamen, toen hebben we in een oude schuur gezeten, ik op een kapotte stoel en Louise op een stuk hout. Best comfortabel.
We zitten nu te borrelen met een pak pompelmoes en een zak chips(lekker) en gaan zo aan de slag.
 
Bernhard en Kitty, ik hoorde van Rien dat het redelijk goed gaat met je, houden zo hoor!
Trudy en Janny, beiden heel veel sterkte van mij en neem jullie mee in mijn gedachten.
 
Verder iedereen bedankt voor de lieve reacties, daar teren we op.
 
Tine, als je precies wilt zien hoe we lopen, kun je op de website van de vereniging kijken, volgens mij is dat www.santiago.nl. Daar staat op de openingspagina: de weg naar buiten en dan komt de europese kaart.
Wij volgen de weg via Reims, Vezelay richting St.Jean Pied de Port en in Spanje de route de Francès. Kan het nu even niet nakijken omdat ik geen wifi heb.
 
 
 

2 september 2015

2-9-2015 Sauveterre-de-Béarn 22 km

 
Het begon vandaag nadat we de mooie oude stad Orthez verlieten, direct met klimmen en dat bleef een groot deel van de dag, klimmen dalen en weer klimmen. Op een gegeven moment lagen ineens de Pyreneeën in de verte. Dat was een mooi moment, daar zijn we tenslotte naar op weg. Als het goed is gaan we zaterdag het eerste stuk daarvan beklimmen. 
Het was vandaag goed wandelweer. Niet teveel zon en goede temperatuur. We hebben wel een beetje lopen spoorzoeken, het kaartje klopte niet altijd, maar we zijn toch weer goed aangekomen. Om 4 uur zaten we aan een lekker frisje op het eerste terras van de stad. Daarna ons slaapadres opgezocht, dit werd gerund door een man die me een beetje aan Alex doet denken, het huis zag er ongeveer zo uit zoals bij Alex vroeger. Het ruikt erg naar de wierook.
Ze hebben met 3 mensen staan koken en we hebben echt heerlijk gegeten. Eerst lekkere rauwkost, zoveel als we wilden, daarna wilde rijst en een schotel met courgettes, op een heerlijke manier bereid.
Daarna nog kaas en toe een pruimentaart. Voor morgen zet hij het ontbijt klaar. We hoeven niet te haasten, want we gaan ongeveer 15 km en de dag erna 22 km, is de planning.
We liggen nu met zijn drieën, Frank is er ook weer bij, allemaal nog te fröbelen op onze ipads en phones. Ja,ja, we zijn moderne pelgrims.

 
Zo ziet onze slaapzaal eruit in Sauveterre-de-Béarn

1 september 2015

Tine, we hebben vandaag de D933 gedeeltelijk gevolgd tot Orthez.

Enne, dorpspraat is leuk, maar hopelijk wel positief, want ik krijg net al een tweede stergeval door.

 1-9-215 Hagetmau - Orthez. 28 km

 
We hebben vanuit huis al 1536 km gewandeld tot hier.
Na een goede nachtrust vertrokken we om 7 uur voor een flinke etappe. Het was flink bewolkt maar de eerste uren hielden we het droog en het was heerlijk wandelweer, eens geen zweet producerend.
Buiten de stad zagen we al snel 3 reeën de weg oversteken vanaf een boerderij-erf zo het maisveld in en op het erf stond er nog 1, het waren de eerste reeën deze reis. En prompt zagen we er later nog 1 uit een greppel staan drinken. Veel maisvelden vandaag, elk uur gerust om mijn been goed te houden, lukt aardig de laatste dagen.
Na16 km scoorden we koffie, zodat we welgemoed weer op pad gingen, we hadden inmiddels al diverse malen onze regenkleding moeten gebruiken, meer flinke miezer dan echte regen, in de middag was het overwegend droog, we arriveerden om 15.45 uur in Orthez waar we een terrasje zouden pikken, maar dat ging niet door omdat Louise ineens niet in orde was, maagpijn, misselijk dus een tijd op een muurtje gezeten en toen vertrokken naar de refuge, waar Frank uit Eindhoven en Charlotte ook weer waren. 
Wordt vervolgd.
Wifi op terras in Orthez 1-9-2015

31 augustus 2015

31 augustus 2015 18 km  Saint Sever - Hagetmau 18 km

 
Het wordt wat afgezaagd, maar het was weer niet te harden op bed en Louise had ook last van muggen, ik wonder boven wonder niet, want ik lag in mijn bijna blote niksie voor het open raam. Maar zelfs dat gaf geen enkele verkoeling. Hoe anders is het op het moment dat ik dit schrijf. De ochtend begon voor ons weer vroeg, omdat ook de andere pelgrims voor zessen opstonden, dus ook wij liepen 7 uur naar buiten, de bakker om de hoek zou dan open zijn, brood en chocobroodjes gekocht. Het bleef het eerste uur wel bewolkt maar toen de zon eenmaal doorkwam was het direct weer warm. Echter, we liepen veel door maisvelden waardoor we best veel schaduw hadden. Bij onze derde rust hadden we het geluk dat Louise net aan een dame vroeg of de tabac open was, zij bleek de patron en opende de deur voor ons, wij kregen een bak opgewarmde koffie, de we ons goed lieten smaken. Toen begon het opeens flink te regenen, ik vroeg of we ons brood op mochten eten en dat was prima, zo gezegd, zo gedaan, nog een glas grenadine met heel veel water apart erbij. We hebben daar een flinke tijd gezeten, tot het weer droog was en vervolgden daarna onze weg. Later nog een klein buitje gehad maar we kwamen toch droog en warm aan in Hagetmau. Daar lieten ze ons eerst heel de stad doorlopen voordat we bij de refuge waren. We moesten nl de code voor de deur ophalen, ons pelgrimspaspoort laten tekenen en betalen 
(€ 5,50 pp) 
We waren lekker vroeg binnen, er was nog niemand en er zou ook niemand bijkomen, het is niet veel bijzonders maar wel met een wasmachine en een droger. Die we niet gebruikten omdat de was zo droog was buiten. 
 
Ik heb lekker een uur op bed gelegen en daarna gingen we de stad kijken waar we konden eten. Het is maandag en er bleek dus echt niets open te zijn, terwijl er in de refuge nb een map lag met allemaal eetadresjes. De kleine super en de bakker in de stad waren ook dicht, dus goede raad was duur.
Toen bleek de Carrefour (grote super buiten de stad) niet zo heel ver te zijn, dus wij gezwind op pad om boodschappen te doen zodat we zelf ons potje konden koken.
We zagen de Carrefour al toen er een onweer losbarstte met regen- en hevige windstoten. Het kwam met bakken uit de lucht. We stonden onder een luifel te schuilen, maar dat hielden we dus niet droog, toen we echt doorwaternat waren liep ik een klein stukje verder en zijn een autowinkel binnen gelopen en hebben daar doornat op de mat (die er niet was) staan wachten tot het droog zou worden. Het water droop van ons af. Het werd niet droog, er kwam een jonge vrouw binnen die een accu meenam, haar gevraagd of ze ons naar de Carrefour wilde brengen. Moesten we samen op 1 voorstoel omdat haar achterbank niet aanwezig was. Toen we klaar waren met boodschappen verzamelen was het gelukkig een kleine regen, dus snel terug naar de refuge en toen waren we erg blij met de droger die ons drijfnatte goed weer droog maakte.
Macaroni gekookt (is echt pelgrimsvoedsel, gemakkelijk en goedkoop)
Toetje na en nu een kop thee.
Gaan we zo lekker op tijd naar bed en zien we morgen weer verder!
Het is in ieder geval goed afgekoeld buiten. 
 
 

30 augustus

 

30 augustus 2015 Mont de Marsan - Saint Sever  21 km

 
Na een zeer korte nacht in een snikhete kamer besloten we voor half 5 op te staan en op pad te gaan, dus voor vijven zaten we buiten met een papje als eerste ontbijt. Het was goed donker, dus met de zaklamp op weg. De laatste feestgangers gingen naar bed en wij gingen op weg om zolang mogelijk koel te kunnen wandelen. Nou, dat ging wel erg goed, om 10 uur waren we al flink op weg toen de zon zich liet zien, met wat rusten tussendoor om wat te eten. Dit was wel water en brood, want we konden onze thermoskan niet vullen, dus geen koffie of thee en ook later niet. We zaten om 10 uur aan de tucjes, voor de broodnodige zouten! Het landschap is wel veranderd met die overbrugging met de trein, geen druiven meer, wel heel veel mais, meer dan manshoog, het staat er goed bij, maar het wordt constant besproeid. Verder zeer weinig bebouwing en in het eerste dorpje waar we kwamen na 8 km lag iedereen nog op 1 oor, het was nog geen 7 uur. Een Belg passeerde ons nog, hij ging een etappe verder, dus 37 km, en dat met die hitte die was voorspeld.
Na de middag doorgebracht te hebben op gras en in een bar, waar we weer wifi hadden, hebben we de refuge opgezocht, dit keer in een oud klooster van de Jacobijnen. Hier is nog een Franse dame en een Eindhovenaar.
Morgen wordt er regen voorspeld, we zien wel hoe dat weer gaat.
Straks weer wat te eten zoeken, het is wel een levendig stadje hebben we gezien, dus!!!
Wij waren om 12 uur in de stad waar we wilden overnachten in een refuge. De winkels waren open, hollandse kaas, stokbrood en 2 bananen gekocht, dat lieten we ons heerlijk smaken in een mooi park met goede schaduw, 

 

29 augustus 2015

29 augustus 2015. St. Hilaire de N - via Bordeaux naar Mont de Marsan (met de trein) 100 km van de route overbrugd.

 
We waren op een mooie grote buitenplaats, waar we allemaal producten uit de moestuin hebben gegeten. De bedden waren prima, dus goed geslapen in een grote, koele kamer.
 
Vanwege de extreme warmte hebben we besloten dat we een stuk van 112 km overbruggen met de trein, dus een stuk van 5 km naar La Réole gewandeld in de vroege ochtend, we zaten dus al vroeg aan de koffie in de stad, ik zei: we gaan bij de Bar Tabac, dat is lekker goedkoop in een stad, nee, moest ik € 5,20 neerleggen, daar kijken we dus niet meer naar, daarna beiden een overzet-zonnenbril aangeschaft, toen station opgezocht en kaartjes gekocht, naar Bordeaux, daar overstap. Gegeten op het station en de trein opgezocht voor het tweede deel van anderhalf uur. Half 3 stapten we uit in Mont de Marsan en het leek een sauna daar, nog heter dan waar we vandaan kwamen. Onderweg hebben we eigenlijk bijna alleen saai landschap gezien, zonder enige bewoning, een goed deel om over te slaan. Maar we zijn nog niet door de moeilijkheden, want voor morgen staat ons een etappe te wachten van 21 km of 8 km. We hebben dus besloten om héél vroeg uit de veren te komen, wekker staat op 5.15 uur, zodat we een flink stuk afgelegd hebben in de relatieve koelte van de ochtend. We zien wel hoe het loopt, vanmiddag hebben we pas bij het 3e hotel een kamer kunnen krijgen, dus zonder airco, de eerste hadden dat wel, maar zij zeiden dat ze vol waren!!! Misschien geen pelgrims welkom? Want de stad is niet echt toeristisch. 
Maar goed, ik heb in een bad gelegen met zeer koel water en daarna een tijd van pampus op bed gelegen.
 
We hebben leefraad voor morgen kunnen inslaan, het is karig, maar je kunt nu echt geen kaas, worst of iets dergelijks meenemen. Vandaag nog meer dan een halve camembert weggegooid, die meurde de tent uit. Nog een grenadine op een terrasje genomen. 
Zo dadelijk gaan we kijken of we een salade  en frites kunnen krijgen. Het is tenslotte zaterdag, patatdag in Moerkapelle.
Gelukt hoor, patat en een heerlijke salade op een gezellig plein in het stadje, het was feest, podium waar een band optrad, het was echt druk en leuk. Om half 11 gingen we weer naar het hotel voor een hete nacht.
 

 
De Gîte van Bernadette en Serge

28 augustus

28 augustus 2015 Pellegrue - Saint Hilaire-de-la Noaille 21 km

 
Na opnieuw een warme nacht vertrokken we extra vroeg. 7.40 uur, ik was al nat van het zweet op het moment dat we naar buiten liepen.
Liepen we direct al langs een bartabac die stokbrood bleek te verkopen, maar we hadden gisteren al een zak van die gekke zachte melkbroodjes gekocht, dat vindt Louise wel wat, hoeft ze niet zo hard te kauwen. 
Over deze dag is weinig te vertellen behalve dat het weer bloedheet was, we hebben wel 2 keer koffie gekregen onderweg, 1 keer bij een paar schooljuffen die de school weer gaan opstarten voor volgende week en 1 keer bij een man waar we kwamen vragen of we mochten rusten op zijn terras, hij bood spontaan koffie aan en het was een heerlijk echte Franse kleine café. Louise zag daar net op tv dat Daphne 
Schippers de 200 mtr won, wij even trots verteld dat we ook uit Holland kwamen. Verder hebben we nog water mogen tappen bij een oude man uit een put en hij verzekerde ons eerst door zelf te drinken dat het niet giftig was.
 
Na een rust van misschien wel anderhalf uur gingen we weer welgemoed op pad, maar na een paar honderd meter stapte ik op mijn veter en maakte een duikeling naar de grond. Ik leek wel een Michelinpoppetje en kon ook niet meer overeind komen. Louise stond gelijk klaar met pleisters om op de bloedende plekken te plakken, mijn hand was best pijnlijk, maar nu, een paar uur later valt het gelukkig mee.
We hebben bijna alleen maar druivenvelden gezien en af en toe zonnenbloemen, ook puimenboomgaarden. Dus pruimen gescoord.
Geen bos, dus de hele dag in de brandende zon.
Maar nu zijn we in een heel koele gîte,van Bernadette en Serge, heel lieve mensen, alle luiken dicht, de was is voor het eerst in de machine gegaan en hangt nu buiten te drogen. 
Er is ook een Nederlandse jonge vrouwelijke pelgrim, Rianne, dus we slapen in een mooie grote kamer met 3.
En we zijn weer even tevreden met alles, de zorgen zijn voor morgen.
En we wachten gewoon lekker op ons diner straks.
 
Ik kreeg wel weer een akelig bericht dat de man van Trudy Mets, Piet is overleden. Heb haar bij gebrek aan beter een mailtje gestuurd.
Lieve Trudy, ik zal Piet in mijn gedachten meenemen en ook Bernhard, hopelijk gaat het met hem goed.

27 augustus

27 augustus 2015 Sainte Foy - Pellegrue 20 km

 
Er werd wel gesnurkt, maar ik had ineens in de gaten hoe mijn oorproppen erin moesten, dus het viel mee. Het was weer een warme nacht, ik heb nog maar 1 keer een stukje deken nodig gehad, alleen af en toe mijn lakenzak een stukje en verder zonder iets. We hebben allebei aardig goed geslapen, brood voor onderweg gekocht en alvast een bakkie bij de Bar-tabac. Zo, we konden er weer tegen, maar het was ook direct weer warm. We hebben vandaag de hele dag langs een  D-weg gelopen omdat ten eerste de route in deze omgeving niet gepijld is maar ook omdat de echte route constant omhoog en omlaag gaat. Maar ook over een asfaltweg lopen (die ook omhoog en omlaag gaat, maar wat geleidelijker) met die hitte valt niet mee. Het valt mij op dat ook alle plaatselijke mensen direct klagen over de hitte, het schijnt daar het hele jaar al zo warm te zijn. We hebben geen thermometer gezien, maar ik schatte het weer op een graad of 38. Eigenlijk geen weer om te lopen, Louise zat vanmiddag even helemaal stuk, zij heeft nog steeds veel last van haar rugzak, dat wil maar niet goed komen en ze had last van misselijkheid, dat moet van te weinig eten en de warmte geweest zijn. Nou, nu genoeg gezeurd. 
 
We zijn weer in een refuge van de gemeente, lekker samen, in het dorp was niets te eten, maar gelukkig een Intermaché, dus macaroni, saus,een tomaat en een flesje wijn gekocht en lekker zelf pasta gekookt. Er lag nog wat ham en parmezaanse kaas in de koelkast, dus eigenlijk een feestmaal. Ook brood voor morgen, het wordt wel afgezaagd, maar we komen morgen volgens zeggen weer niets tegen, hoe is dat toch mogelijk in een land als Frankrijk, als je nb. 20 km het land doorkruist.
We kijken uit op een mooie oude markthal van dit stadje Pellegrue, nog met smeedijzeren dak, wat inmiddels verlicht wordt met steeds een andere kleur. We zitten midden in het centrum, gezellig rumoerig op straat, de mensen zijn buiten!
 
Nu wat anders, eens wat over de natuur:
Er zijn niet echt veel vogels, maar de groene specht en zeker de boomklever begeleiden ons al de hele reis. Gisteren in de Dordogne kleine zilverreigers, in de rivier d' L'isle heb ik eigenlijk niets gezien. Verder veel mussen, zwaluwen ook veel vandaag. Rode wouw gisteren en regelmatig meer roofvogels zoals buizerd, torenvalk en ????
Bij het kasteel zondag en eergisteren toen we bij de boerderij buiten zaten de bosuil gehoord. 
Salamanders volop. Verder veel dode dieren op de weg, een flink reptiel waar ik de naam van ben vergeten, egels, padden of kikkers en veel slangen van zo ongeveer 20 à 30 cm, die worden denk ik allemaal doodgereden als ze op liggen te warmen op het asfalt.
Ook veel vlinders.
En het hondengeblaf is ook niet van de lucht. Vandaag een hele leuke, lieve hond gezien, was een kruising van een Duitse herder en en Basset. De kop en vacht van de herder, de lodderige blik, het vadsige en de poten van de basset. Daar hadden we water gevraagd en mochten in de tuin uit te rusten.

 

 

 

Vervolg 26 augustus

26 augustus La Gratade - Sainte Foy. 20 km

 
Het is vandaag weer erg warm geweest, we zagen om 18 uur nog 31 graden in de schaduw. Ik heb het dus erg moeilijk, omdat de warmte niet mijn grootste vriend is. Onderweg zagen we een bord waarop een rustplaats speciaal voor pelgrims stond aangekondigd met waterpunt en wc. Dat was in Montfaucon, aldaar zagen we bij de kerk een paar bankjes in de schaduw, dus daar onze spullen uitgespreid, komt er een man naar ons toe en vertelt dat de pelgrimsplek iets verder is bij de Mairie ook in de schaduw, bleek het de burgemeester zelf te zijn. Wij dus weer ingepakt en verderop alles weer uitgepakt.
Een prachtige picknickbank met een schone (sta!!) wc en drinkbaar water. En tot slot een paar vijgenbomen voor de schaduw en voor ons fruit, want die zijn inmiddels aan het rijpen. We vonden het erg bijzonder.
 
Ook de bramen worden goed, daar snoepen we onderweg van en gisteren heb ik een appeltje verschalkt, maar de meeste zijn nog niet rijp. In de ochtend was de etappe vrij vlak, maar 's middags, terwijl die zon zo onbarmhartig scheen, was het naar boven en weer naar beneden, we zijn bij de rivier de Dordogne aangekomen en slapen in een pelgrimshuis, een oud pand, wat van binnen helemaal is opgeknapt, hoge plafonds en alles is nieuw, erg mooi en luxe en niet onbelangrijk: erg schoon. De rugzakken moeten op de gang blijven staan, je mag je spullen wat je nodig hebt in een krat mee naar de slaapkamer nemen, ik vind dit erg praktisch. We zijn met 2 oudere Franse mannen en 1 Poolse jongeman, Pieter, die ook onderweg werkt voor de kost, hij heeft o.a. In de druivenvelden gewerkt, die rijpen ook mooi, we zijn vandaag door veel druivenvelden gewandeld. We zijn net terug van de Italiaan, heerlijk gegeten voor een prikkie.
Louise heeft al een week last van haar rugzak, een plekje op haar heup wat nog niet over wilt gaan. Verder loopt zij als een jonge hinde, ik sjok er maar achteraan. Ik probeer het rustig aan te doen want mijn been geeft weer dat slaperige gevoel en ik probeer dat in toom te houden. Verder moet ik zo dadelijk nog een miniblaartje doorprikken op mijn kleine teentje, dat blijft mijn struikelblok, maar verder is alles ok. En dan gaan we zo dadelijk weer proberen te slapen, hopelijk zonder snurkers, maar met 2 oudere mannen????

26 augustus

Zo, eerst de berichten verstuurd, want we zitten op een terrasje van een camping met koffie(luxe) en wifi! Dit vinden we bijzonder, want we zitten midden in het bos en gisteren hebben we de mannen maar even gebeld om te laten weten dat we er nog zijn. Maar dat bellen ging zelfs moeizaam.

heerlijk geslapen vannacht na een een mooie avond met een goed diner, dus vandaag vol goede moed verder. 

ik ben wel erg geschrokken van het beicht van Rien over Bernhard, als jullie dit ook een keer lezen, lieve Bernhard en Kitty, heel veel sterkte en gauw weer opknappen hoor. ik loop en neem je mee in mijn gedachten hoor.

25 augustus

25 augustus 2015 Mussidan - La Gratade (bij Fraisse)

 
Niet zo lekker geslapen, een ronkende pelgrim in een bed vlakbij waar geen oordoppen tegen bestand waren.
We hebben eerst de andere pelgrims laten vertrekken, zodat wij het hok voor onszelf hadden. Zij gingen voor 33 km, wat wij te lang vonden, wij dus maar 13 km vandaag omdat er geen andere slaapplaats is in dit niemandsland, morgen dan 20 km.
We hebben als ontbijt brood van zaterdag op en een stukje toast wat daar lag met chocolade, want ook de thee was op.
 
In de stad Mussidan brood gekocht voor 2 dagen, want er is helemaal niets te krijgen gedurende die 33 km en 2 lekkere koeken, daarna op naar de bar-tabac voor een bak koffie waar we de koek lekker bij opgegeten hebben. Inmiddels was het over tienen, dus maar eens op pad. De zon scheen volop, dus af en toe wat schaduw was zeer aangenaam, we zien geen thermometer.
We liepen dwars door de bossen en af en toe over een asfaltweggetje, best weer zwaar af en toe maar het was niet zo ver.
Vlak voor ons logeerhuis kwamen we nog langs een restaurantje, waar we koffie kregen voor een donatie. Maar we zouden geen eten hebben kunnen kopen!
 
We zijn hier bij een particulier huis waar we een apart hokje hebben om te slapen en we zitten op een mooi beschaduwd terras waar we hopelijk ook ons diner geserveerd krijgen, maar daar hebben we nog niets over gehoord. Ze eten hier meestal niet voor half 8, dus we wachten maar af. De was wappert lekker in het zonnetje en de wind.
 
De foto's komen nog steeds niet goed over, Rien, maar we sliepen vannacht in wat een oude schuur is geweest en aan de balken zat nogeen zwalunest. Zie foto.
 

24 augustus

24 augustus 2015  Saint-Astier. - Mussidan.  24 km

 
Wat heb ik lekker geslapen tussen katoenen lakens, een verademing na weggooilakens en sloop, dat is erg benauwd. We werden wel wakker van heel veel wind en veel regen, door die dikke muren te horen. Na een karig ontbijt verlieten we het kasteel zonder iemand gezien te hebben. We mochten wat proviand mee wat overgebleven was van de trouwerij, croissanten en stokbrood. Er zou niets te koop zijn op de route. Daarna ging het direct steil naar beneden en omhoog, weer naar beneden enz. De route liep anders dan op ons blaadje, op een gegeven moment hebben we een D-weg genomen om niet constant te hoeven stijgen. Dat ging dus beter, want om 12 uur hadden we misschien 6 of 7 km afgelegd terwijl we al om 9 uur vertrokken waren met 2 kleine rusten. Om 11.54 uur zagen we een restaurant in the middle of nowhere, bleek nog dicht, maar we mochten al naar binnen. Een heerlijke salade gegeten met warme geitenkaas en ham. Koffie toe, zo, we konden er weer tegen.
We waren net voor de drukte binnen en werden heel aardig geholpen door 2 jonge vrouwen en toen we om 13 uur vertrokken zat het tjokvol.
Het weer is wel lekker, soms dreigt er een buitje, maar niet meer dan wat spetters. Zonnetje is wel warm.
 
Toen gingen we als een speer, we hadden vanochtend een camping besproken, dus we dachten weer een caravan of bungalow voor pelgrims geboekt te hebben, bleek dus dat je een eigen tent moest opzetten. Die hadden we dus niet. Goede raad was duur, op naar een stadje een paar km verderop waar weer een refuge was. Dit hadden we niet bedacht, want we vonden het te ver, maar ja, als je wilt slapen moet je verder, en waarachtig, het ging echt goed. Dus voor zessen arriveerden we in Mussidan, waar een vriendelijke jongeman 
Jean-Marc, ons direct hielp, hij is een syriër die in Frankrijk woont en medicijnen studeert in Bordeaux. Hij is ook pelgrim en zat al in de refuge + nog een stel uit Zwitserland, later kwamen nog 2 franse dames die ergens anders konden slapen, maar hier wel komen ontbjten morgenvroeg. Er staan 3 stapelbedden, Louise mag dus boven in het stapelbed en ik onder. Onderweg hebben we koffie gedronken in een oud restaurantje, waar een oudere vrouw ons eerst een peer meegaf uit eigen tuin en later nog stokbrood en beleg omdat je echt niets kunt kopen daar. Maar nu slapen we dus in Mussidan en zullen we morgen eens een bakker opzoeken voor de komende 2 dagen, want we gaan nu 2 dagen een gebied in waar ook niets is. 
 
Morgen wordt een beetje rustdag, want we gaan al na ongeveer 13 km stoppen zodat we de volgende dag 20 km moeten lopen voor weer een flinke stad, maar daartussen (33 km) is alleen maar bos op de kaart te zien. Het slaapadres is bij particulieren waar we ook diner en ontbijt krijgen. Jean-Marc heeft voor ons gereserveerd.
Het is allemaal wat karig, maar we slaan ons er tot nu toe goed doorheen. We hebben helaas weinig wifi, dus de berichten komen zeer  mondjesmaat binnen bij jullie.
 
Zo, zo dadelijk naar bed en kijken of we kunnen slapen met zin vijven in een hokje!
 

23 augustus

23 augustus 2015 Perigueux - Saint-Astier. 26 km

 
Wat een stortbuien vannacht, bovendien onweer, ook vanmorgen vroeg nog. Na afscheid van de mannen te hebben genomen gingen we weer op pad, brood en rozijnenbroodjes gekocht, brood meegekregen, want vandaag zit er geen warme maaltijd in voor ons.
We slapen weliswaar in een chateau, maar zonder eten. Dus kruidenbouillon, brood met jam, thee en we hebben een harde worst (chorizo hoor, niet iets geks denken nu) gekocht.
Er doemden al direct zeer donkere wolken op, dus de regenbroek en poncho aan nadat we nog even geschuild hadden. Na een uurtje waren we in de buitenring van de stad, het spul weer uit, en lekker een bak koffie gescoord. Hierna bleef het droog en in de loop van de dag werd het steeds warmer en nu zitten we in het avondzonnetje op het terras van ons chateau ons stukje te schrijven. Het was een vrij vlakke etappe vandaag, maar wel lang en ons routeboekje klopt niet meer, er is veel veranderd, dus we zijn nogal zoekende. Er was ook heel veel bebouwing vandaag en we hebben veel mensen gezien, veel recreatie ivm de zondag. Maar geen leuke ontmoetingen gehad. Nog wel een keer een terrasje gepikt vanmiddag.
Het laatste stuk klopte al helemaal niet, dus we kwamen geheel van de andere kant aan en moesten nog een heel eind de berg op om bij het kasteel te geraken. We leken wel echte pelgrims, we liepen op ons tandvlees, ik was kapot, maar Louise hield de moed erin. Ook de ontvangst hier was wat pover, maar er bleek een huwelijksfeest geweest te zijn en later heeft de gastheer een stempel in ons paspoort gezet en gebeld voor onderdak morgen, maar dat is nog niet gelukt, dus morgen zelf maar eens bellen, alleen nog een gemeentecamping waar we terecht zouden kunnen, mocht dat niet lukken, wordt het misschien wel een bus of trein richting Mussidan. (Mits die er is). Er zou wifi zijn, maar we pikken zelfs het netwerk niet op, dus jullie zullen even moeten wachten.
We slapen op de bovenste etage, dus 4 kasteeltrappen op en we liggen onder het dak. Wel een riante kamer met 2 mooie bedden.
We mogen de keuken gebruiken, maar daar zouden we wel een handje uit willen steken, mits er wat werkdoekjes zouden liggen. Wat ziet het er allemaal smoezelig uit. Maar boven valt dat alles mee.
We zitten dus samen in dat grote kasteel, er zat al een grote sprinkhaan in onze kamer, en wie weet komt er nog een kasteelspook langs vannacht!
 

22 augustus

22 augustus 2015 Sorges - Perigueux. 24 km

 
Het was erg warm vannacht in de slaapzaal, de luiken moesten dicht van Elisabeth voor de muggen.
Vroeg op pad ivm de verwachte warmte, 7.45 uur liepen we al.
Het eerste stuk was nog aardig open, verder is het volgens het kaartje aardig bebost (gelukkig). Een mens wil altijd iets wat hij niet heeft blijkbaar. De hele dag weer geen drinkgelegenheid gezien, we liepen op ons tandvlees, pas aan de rand van Perigueux was een grote super met een bistro, eerst een koffie en daarna een cola met citroen, daarna konden we er weer tegen. 
In Perigueux hebben we weer een refuge, waar Gerard en Daniël ons opwachten. Het is weer een mooi gebouw. We moeten zelf voor ons eten zorgen, dus in de stad kebab gegeten. Niets bijzonders gebeurd vandaag, alleen maar afgezien. Het is heerlijk koel, maar na een tijdje merk je dat niet meer en wordt het toch weer warm. Het schijnt vandaag 38 graden geweest te zijn!
de zonnenbloemen zijn uitgebloeid en staan met hangende kopjes op het veld. Er zijn niet veel vogels meer te horen maar de gaaien kunnen eikels verzamelen, wat zijn er veel.
We eten zo nu en dan wat fruit uit de natuur: vijgen, pruimen, bramen, ik heb zelfs een appeltje op, wel wat hard maar het ging. Morgen naar een chateau voor de nacht. Gelukkig wordt het wat minder warm

21 augustus


21 augustus 2015 Thiviers - Sorges 17 km

 
Gisterenavond een concert op de camping van een echtpaar en dochtertje, allemaal goud van oud, poosje bij gezeten maar toen riep ons bed toch na zo'n eerste dag. Het waren goeie bedden, voor het sanitair moesten we naar buiten, dus vannacht om half 3 was het zo donker dat ik bijna verdwaalde.
 
Vanmorgen de tijd genomen om op pad te gaan omdat het maar 17 km zou zijn. In Thiviers hebben we gelijk een terrasje gepakt in de schaduw voor een koffie. Beetje fout, want wat was het WARM! Het schoot maar niet op, we hebben veel gerust en toen we een gite voor pelgrims tegenkwamen hebben we daar allebei een flesje water gedronken dat gelijk weer bijgevuld werd en een koffie voor mij en thee voor Louise, we waren zo'n beetje uitgedroogd. Toen moesten we nog 6 km, gek hoe lang die paar kilometers kunnen duren als het te warm is voor een normaal mens. We hebben verder geen winkels of terrasjes meer gezien en hebben nog in een jachthut gezeten om een beetje wind te vangen, hij stond in de bossen in de schaduw.
Onderweg ontmoeten we nog een oude dame die ons vroeg of we allebei madames waren, in onze uitmonstering denken de mensen dat dus mannen zijn! Zij vertelde dat ze bij haar dochter ging eten, die woonde 2 huizen verder. Ze had ook een ziekte onder de leden, maar die kon ik niet vertalen.
 
Na veel zuchten en puffen mijnerzijds kwamen we uiteindelijk in Sorges aan bij de refuge waar Elisabeth (de vrijwilligster) al op haar post zat om ons op te vangen. We bleken de enige 2 pelgrims te zijn die dag en hebben een riant onderkomen voor onszelf. Het is allemaal opvallend schoon hier. Heerlijk gegeten nadat we alles weer op orde hadden en de douche hadden bezocht. De was werd door haar in het zonnetje gezet, zodat die ook weer bijna droog is. Nu zitten we lekker buiten, gelukkig niet meer zo heet want zelfs de Fransen vonden het warm. ongeveer 32 gr.
Morgen schijnt het nog warmer te worden dus het ontbijt krijgen we om 7 uur, zodat we voor achten op pad kunnen zijn, het zal minstens 25 km zijn, maar wel veel bos volgens het kaartje. De refuge in 
Perigueux is ook weer besproken door Elisabeth. Zo hebben we steeds onderkomen, diner en ontbijt voor € 20,00.
 
We kregen ook nog een flinke mok thee, zodat we stampvol zitten en gaan zo het minidorpje nog even verkennen.

 

20 augustus 2015 La Coquille-Thiviers 19 km

De treinreis is prima verlopen gisteren. Om 10 uur uitgezwaaid door Rien, Martin en broer Ger op Rotterdam Centraal. Om 18 uur stonden we een beetje verdwaasd op een stationnetje in La Coquille, daar gingen we op zoek naar het pelgrimshuis, waar we opgewacht werden door gastheer Jean-Noël. we hadden gezelschap van 2 Franse meisjes dus met zijn vieren in de slaapruimte , weer even wennen aan het gareel, schoenen uit bij de deur en geen rugzakken op de bedden ivm. met bedwantsen brrrr.

Maaltijd bestond uit: salade met stokbrood, linzen, worteltjes met knakworsten, kaasplankje toe en een slobberwijntje erbij en natuurlijk water. 21.15 uur ging het eerste meisje naar bed, wij hebben het nog tot half 11 kunnen rekken, wehebben heerlijk geslapen. We moesten de andere ochtend om 8 uur weg zijn, zodat hij schoon kan gaan maken. Met mooi weer is dat niet erg, maar als het regent lijkt ons dat geen pretje.

Dus vroeg naar de Carrefour voor brood en kaas, meer gaat er echt nog niet in de tassen, wat zitten ze vol met ook warme kleding voor het Spaanse deel. En toen rustig aan op pad, we hebben ieder uur rust genomen, de tweede rusttijd kwamen we net langs een boerderij met een mooie plaats er achter waar we een picknick bank zagen onder een prachtige oude dennenboom, dwz een heerlijke schaduw. We liepen voorzichtig het erf op en Louise liep gewoon naar de schuur waar zij wat hoorde en riep bonjour. Een oude man groette terug en we vroegen of we mochten rusten, hij ging eerst de tafel schoon vegen en kwam terug met 2 flessen koud water en een blikje rilletje de canard, wat hij open wilde maken, voor ons nog te vroeg, dus toen mochten we het meenemen. Gaan we vanavond eten met ons laatste stuk stokbrood. Deze man was zeer bereisd geweest en had al veel pelgrims op zijn erf gehad en zelfs te slapen gehad. Hij was bijzonder gastvrij en we hebben een tijd gepraat, hij was heel geduldig met zijn Frans uit te leggen. Hij wilde echt dat we alles begrepen, communicatie was heel belangrijk zei hij. Ik vond dit een heel bijzondere ervaring, dit hebben we meegemaakt omdat Louise zo brutaal was om door te lopen. Dit willen we vaker doen, maar of we altijd zo zullen treffen is de vraag.

We hadden het best wel zwaar, de eerste dag, wennen aan de rugzak, warm, heuvels, geen  bar of winkel gezien vandaag maar nu zitten we lekker op een camping waar we een huisje hebben voor ons samen, de was hangt in het zonnetje, ijsthee erbij, lekker schoon, straks lekker wat eten uit de kiosk met een lifeconcert vanavond.

En morgen weer verder......

 

 

 

 

 

19 augustus vervolgen we onze weg richting Santiago de Compostela

Dan vertrekken we vanuit Rotterdam met de Thalys en in Parijs stappen we over op de TGV (1e klasse!! ) tot Limoges, daar reizen we via een boemeltje verder naar La Coquille waar we vorig jaar gestopt zijn, zodat we de draad weer op kunnen pakken. Hopelijk kunnen we daar in het pelgrimshuis overnachten zodat we de volgende dag donderdag 20 augustus fris en fruitig op stap kunnen voor de volgende etappe.

Maar eerst nog de nodige voorbereidingen thuis, veel wandelen, schoenen uitlopen, kijken wat er mee moet in de rugzak en wat nog belangrijker is: wat er thuis blijft.